غزل ۱۰۱ - آنی که چو تو گردش ایام ندارد

آنی که چو تو گردش ایام ندارد
سلطان چو تو معشوق دلارام ندارد ۱

چون دانهٔ یاقوت تو گل دانه ندارد
چون دام بناگوش توبه دام ندارد ۲

بادی نبرد در همه آفاق که از ما
سوی لب تو نامه و پیغام ندارد ۳

دادی ندهد عشق تو ما را که در آن داد
بی داد تو افراخته صمصام ندارد ۴

من در نرسم در تو به صد حیله و افسون
گویی قدم دولت من گام ندارد ۵