غزل ۱۰۲ - تا لب تو آنچه بهتر آن برد

تا لب تو آنچه بهتر آن برد
کس ندانم کز لب تو جان برد ۱

دل خرد لعل تو و ارزان خرد
جان برد جزع تو و آسان برد ۲

کیست آن کو پیش تو سجده نبرد
بنده باری از بن دندان برد ۳

زلف تو چوگان به دست آمد پدید
صبر کن تا گوی در میدان برد ۴

مردن مردان کنون آمد پدید
باش تا شبرنگ در جولان برد ۵

من کیم کز تو توانم برد ناز
ناز تو گر تو تویی سلطان برد ۶