هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از غم و اندوه عشق و جفاهای معشوق سخن میگوید. او بیان میکند که هر کس به اندازهای که سزاوار است، جفا میبیند و این جفاها از سوی خداوند است. شاعر همچنین به این موضوع اشاره میکند که دنیا پر از زیبارویان است و هر کس باید آنچه را که برایش مناسب است انجام دهد. در نهایت، شاعر از غم عشق خود سخن میگوید و از مسلمانان میخواهد که خطاهای او را ببخشند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و غم عشق نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۱۱۶ - دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد
دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد
جهان پر خوبرویانند آن کن کت روا باشد ۱
ترا گر من بوم شاید وگر نه هم روا باشد
ترا چون من فراوانند مرا چون تو کجا باشد ۲
جفاهای تو نزد من مکافاتش به جا باشد
ولیکن آن کند هر کس که از اصلش سزا باشد ۳
نگویند ای مسلمانان هرانکو مبتلا باشد
نباشد مبتلا الا خداوند بلا باشد ۴
چنین گیرم که این عالم همه یکسر ترا باشد
نه آخر هر فرازی را نشیبی در قفا باشد ۵
سنایی از غم عشقت سنایی گشت ای دلبر
مگویید ای مسلمانان خطا باشد خطا باشد ۶
جهان پر خوبرویانند آن کن کت روا باشد ۱
ترا گر من بوم شاید وگر نه هم روا باشد
ترا چون من فراوانند مرا چون تو کجا باشد ۲
جفاهای تو نزد من مکافاتش به جا باشد
ولیکن آن کند هر کس که از اصلش سزا باشد ۳
نگویند ای مسلمانان هرانکو مبتلا باشد
نباشد مبتلا الا خداوند بلا باشد ۴
چنین گیرم که این عالم همه یکسر ترا باشد
نه آخر هر فرازی را نشیبی در قفا باشد ۵
سنایی از غم عشقت سنایی گشت ای دلبر
مگویید ای مسلمانان خطا باشد خطا باشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۶۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۵ - چه رنگهاست که آن شوخ دیده نامیزد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۷ - معشوق که او چابک و چالاک نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
