هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از تجربیات روحانی و عشق الهی سخن می‌گوید. او از تحولات درونی خود، از جمله رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به حقیقت عشق الهی، صحبت می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند زهد، کفر، ایمان، نور، ظلمت، خیر و شر استفاده می‌کند تا حالات روحانی خود را بیان کند. همچنین، او از تجربیات خود در صومعه و میکده سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق الهی در هر دو مکان حضور دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از مفاهیم پیچیده مانند زهد، کفر، ایمان و تحولات روحانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.

غزل ۱۴۳ - معشوق مرا ره قلندر زد

معشوق مرا ره قلندر زد
زان راه به جانم آتش اندر زد ۱

گه رفت ره صلاح دین داری
گه راه مقامران لنگر زد ۲

رندی در زهد و کفر در ایمان
ظلمت در نور و خیر در شر زد ۳

خمیده چو حلقه کرد قد من
و آنگاه مرا چو حلقه بر در زد ۴

چون سوخت مرا بر آتش دوزخ
وز آتش دوزخ آب کوثر زد ۵

در صومعه پای کوفت از مستی
ابدال ز عشق دست بر سر زد ۶

با آب عنب به صومعه در شد
در میکده آب زر بر آذر زد ۷

گر من نه به کام خویشم او باری
با آنکه دلم نخواست خوشتر زد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۲ - اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد
گوهر بعدی:غزل ۱۴۴ - روزی بت من مست به بازار برآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.