غزل ۱۴۷ - هر که در عاشقی تمام بود

هر که در عاشقی تمام بود
پخته خوانش اگر چه خام بود ۱

آنکه او شاد گردد از غم عشق
خاص دانش اگر چه عام بود ۲

چه خبر دارد از حلاوت عشق
هر که در بند ننگ و نام بود ۳

دوری از عشق اگر همی خواهی
کز سلامت ترا سلام بود ۴

در ره عاشقی طمع داری
که ترا کار بر نظام بود ۵

این تمنا و این هوس که تراست
عشقبازی ترا حرام بود ۶

عشق جویی و عافیت طلبی
عشق یا عافیت کدام بود ۷

بندهٔ عشق باش تا باشی
تا سنایی ترا غلام بود ۸