شماره ۴ - زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

زبان پیام هوس داشت شستم انشا را
درون سینه بریدم سر تمنا را ۱

چگونه عرض تمنا کنم که حسن غیور
نداده راه درین پرده رمز و ایما را ۲

در آن نظاره که بر تیغ و کف شعور نبود
ز رشگ سوخته بود آگهی زلیخا را ۳

ذخیره ای ز جنون بهار ننهادیم
کم است سود تنک مایگان سودا را ۴

نوازشی اگرم می کند، محبت نیست
توان شناختن از دوست مدار را ۵

گر از ورع به گدا زاهدان قدح ندهند
چه مانع است حریفان باده پیما را ۶

گذشت شوق ز اندازه گوشه نظری
که می خموش کند مست بی محابا را ۷

به کینه دل بی رحم کافرت نازم
که کرده است به من دوست گبر و ترسا را ۸

بدیهه سنج «نظیری » اگر تو خواهی بود
شکرفروش کنی طوطی شکرخا را ۹