هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق، درد فراق، و سوز دل سخن میگوید. او از تأثیر عشق بر دل، اشکهای بیپایان، و آتش سودا میگوید که با آب هم خاموش نمیشود. شاعر همچنین به ناپختگی عشق و رنجهای آن اشاره میکند و از شب هجران و فقدان روشنی مینالد. در پایان، از ناتوانی در دیدن معشوق به دلیل حجابهای عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم شعری ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۶۴ - عشق دهد با دل شوریده تاب
عشق دهد با دل شوریده تاب
پرورش ذره کند آفتاب ۱
کم نشود سوز دل از سیل اشک
آتش سودا ننشیند به آب ۲
آه که عاشق کشد از خامی است
دود کند دل چو نباشد کباب ۳
با سخن تلخ تبسم خوش است
نشئه دهه شهد چون گردد شراب ۴
دیر رود جان که تویی در دلم
شعله کند بر سر شمع اضطراب ۵
در شب هجران نبود روشنی
گرچه بود تا به سحر ماهتاب ۶
دیده «نظیری » نشناسد رخش
بس که گدازد نگهم از حجاب ۷
پرورش ذره کند آفتاب ۱
کم نشود سوز دل از سیل اشک
آتش سودا ننشیند به آب ۲
آه که عاشق کشد از خامی است
دود کند دل چو نباشد کباب ۳
با سخن تلخ تبسم خوش است
نشئه دهه شهد چون گردد شراب ۴
دیر رود جان که تویی در دلم
شعله کند بر سر شمع اضطراب ۵
در شب هجران نبود روشنی
گرچه بود تا به سحر ماهتاب ۶
دیده «نظیری » نشناسد رخش
بس که گدازد نگهم از حجاب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - سحر منادی بلبل به گلستان دریاب
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - میم در جام و ماهم تا سحر بر روزنست امشب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.