هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای فصل بهار و لذتهای آن مانند نوشیدن شراب، دیدن گلها و شنیدن آواز بلبلان میپردازد. شاعر از زیباییهای طبیعت و لذتهای زندگی در این فصل سخن میگوید و از عشق و شادی در این روزگار خوش یاد میکند.
رده سنی:
12+
این متن حاوی مفاهیم شاعرانه و زیباییهای طبیعت است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذتبخش است. همچنین، استفاده از مفاهیم عشق و لذتهای زندگی نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
غزل ۱۹۸ - الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش
شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش ۱
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس را
چو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش ۲
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظه
گل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش ۳
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافی
گهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش ۴
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبل
غزلهای لطیف خوش به نغمههای زاری خوش ۵
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشن
چو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش ۶
شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش ۱
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس را
چو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش ۲
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظه
گل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش ۳
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافی
گهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش ۴
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبل
غزلهای لطیف خوش به نغمههای زاری خوش ۵
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشن
چو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۷ - برخیز و برو باده بیار ای پسر خوش
گوهر بعدی:غزل ۱۹۹ - بر من از عشقت شبیخون بود دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.