شماره ۱۰۴ - به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

به شرح حالت من نامه ها در اطرافست
هزار قافله ام زیر بار او صافست ۱

به مهربانی او اعتماد نتوان کرد
که تازه عاشقم و خاطرش به من صافست ۲

به ناله اشک فشانم که تازه دولت را
عطای نیم درم دستگاه صد لافست ۳

به عشوه کرد تبسم به خنده جان دادم
خلاف دوست نمودن خلاف انصافست ۴

بهشت روزی نابالغ محبت نیست
کسی که طفل بمیرد مقامش اعرافست ۵

به تلخی از لب این شاهدان شاه شناس
اگر شویم مکرم کمال الطافست ۶

هزار مصرف شکر صرف منعمان سازند
نواله ای به فقیر ار دهند اسرافست ۷

ز عالمی که به کس دوستی به سر نرساند
وفا مجوی که عنقا هنوز در قافست ۸

اگر ز راز دلت آگهم عجیب مدان
که علم کشف نه از قسم علم کشافست ۹

به یک تبسم دزدیده ام فراهم ساز
که چون رخ تو پریشانیم از اطرافست ۱۰

«نظیری » از ره سنجیدگی شود غالب
دغل مباز که میزان به دست صرافست ۱۱