شماره ۲۱۲ - اشک در دیده نیارم که حجابم نبرد

اشک در دیده نیارم که حجابم نبرد
حایل گریه کنم شرم که آبم نبرد ۱

طپش و تابش من گرم سئوالش سازد
صد ادا هست که کس پی به جوابش نبرد ۲

گشته ام پی سپر حادثه چون گنج یتیم
جز خضر راه به دیوار خرابم نبرد ۳

خوار از عجز و تنزل شده ام می خواهم
که به صلحش نروم تا به عتابم نبرد ۴

بس که عطر گل و مل راه مشامش بگرفت
بوی از سوختگی های کبابم نبرد ۵

سرخوش از گردش چشم و لب میگون کندم
زود مستم، به سوی بزم شرابم نبرد ۶

قطعه سبز خطش دیده ام و چشمه نوش
هوس از راه به هر نقش سرابم نبرد ۷

نکنم یاد لب باده فروشش به نماز
که ز مسجد به خرابات خرابم نبرد ۸

نپرد مرغ که واله نکند امیدم
نوزد باد که از پای شتابم نبرد ۹

هرشب از نرگس فتان به کمین نظرم
صد فسون ساز نشاندست که خوابم نبرد ۱۰

نیست از باده بجز باد «نظیری » در دست
نگذرد آب رز از کام که آبم نبرد ۱۱