شماره ۲۱۵ - کسی به ملک حدوث از قدم نمی افتد

کسی به ملک حدوث از قدم نمی افتد
که بر گذرگه شادی و غم نمی افتد ۱

به روشنایی دل رو که رفتگان رستند
گذار زنده دلان بر عدم نمی افتد ۲

من این مرقع الوان بیفکنم روزی
که طرح رندی و تقوا به هم نمی افتد ۳

زبان دعوت و تسخیر به که بربندم
که در چراغ کس آتش به دم نمی افتد ۴

مسافری که ز نابود بود خود بیند
به فکر منفعت بیش و کم نمی افتد ۵

دلیل عشق نزیبد کسی که در هر گام
سرش چو شمع به پیش قدم نمی افتد ۶

چنان ز شوق تو گردیده کعبه سرگردان
که راه کعبه روان بر حرم نمی افتد ۷

چنان پرستش روی تو جذب دل ها کرد
که عشق برهمنان بر صنم نمی افتد ۸

به ذکر من خط نسیان کشیده ای اما
به فکر غیر ز دستت قلم نمی افتد ۹

ز سهو خاطر یاران چنان سقیم شدم
که سایه قلمم بر رقم نمی افتد ۱۰

نویسی ار به «نظیری » دعا و گر دشنام
ز شوق نامه به فکر رقم نمی افتد ۱۱