شماره ۲۱۷ - باده خاص محبت کی به نامحرم رسد

باده خاص محبت کی به نامحرم رسد
محرمان را دوستکانی از قفای هم رسد ۱

وقت عارف شب نکو گردد که در خوابست عام
یک دل بیدار را فیض همه عالم رسد ۲

یافت گر دیوانه یی جاهی تعجب بهر چیست؟
از عجایب های دوران دیو را خاتم رسد ۳

زاد مسکینان به ره بردار کاب زندگی
تا سفال خضر باشد کی به جام جم رسد ۴

بر گل ما ابر اگر هرگز نبارد خرمیم
مزرع نمناک ما را خوشه از شبنم رسد ۵

شکرلله گر خوش و ناخوش به یادش می رسیم
بس همین شادی کزو ما را نصیب غم رسد ۶

هرکجا تن چاک گردید از نمک انباشتم
زخم ما بی باک جانان را کجا مرهم رسد؟ ۷

عشرت ساغرپرستان زنده دارد مرده را
سور گردد در سرای ما اگر ماتم رسد ۸

سودی از طاعت فروشی ها «نظیری » برنداشت
هرکه را سرمایه زو باشد کفایت کم رسد ۹