شماره ۳۴۸ - بر غمزده ای خنده زدم گفت حزین باش

بر غمزده ای خنده زدم گفت حزین باش
گر با تو هم اندیشه ما هست چنین باش ۱

گفتم: شده دل منکر دین گفت: غمی نیست
گو عاشق ما باش و صنم خانه نشین باش ۲

کافیست اگر عشق بود عرض شهادت
تصدیق کن و بی خبر از مذهب و دین باش ۳

از دور فلک شکر کن و سیر کواکب
بخت تو که خوبست، بد روی زمین باش ۴

در فکر هما بودن صیاد همایونست
در دام تو هرچند نیفتد به کمین باش ۵

کس راه به جولانگه سیمرغ نبرده
شاید که مثالی بنمایند به چین باش ۶

افلاک و زمین بار امانت نکشیدند
آن حوصله پیدا کن و آنگاه امین باش ۷

تا هست نزاعی به دلت دشمن خویشی
گر دوست نیی با همه با خویش به کین باش ۸

از تلخ سخن های تو ما پند گرفتیم
گو خاتم یاقوت تو الماس نگین باش ۹

تا خط سیه کار تو در فکر شبیخونست
گو آه مرا توسن شبرنگ به زین باش ۱۰

آزرده نگردیدی از ابرام «نظیری »
هرچند که بهتر شده ای بهتر از این باش ۱۱