شماره ۴۰۸ - صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم
در خم زلف او روم عقده به عقده واکنم ۱

دل ز گشاد ابرویش رفته به چاه غبغبش
چنگ به چین زلف او گر نزنم خطا کنم ۲

کی شود این کمان به زه؟ ره گر هست بر گره
تیر فلک نمی هلد عقده ز هم جدا کنم ۳

جز به عنایت و کرم اجر عمل نمی دهند
یار به مدعا شود، کار به مدعا کنم ۴

همدم باد صبحدم، بی خود و مست می روم
گر به درخت گل رسم، پیرهنش قبا کنم ۵

نذر رضای اوست جان، وقف ارادتش روان
عمر اگر وفا کند، حق وفا ادا کنم ۶

شعله نار اگر شود، در دل موم در شوم
کوشم و پر برآورم تازم و جان فدا کنم ۷

نامه بری گر آورد، نامه ای از دیار او
بس که ز مهر سایمش بر مژه توتیا کنم ۸

چون به رقم ز سوی او، پاسخ نامه ام شود
بوسه به دست خود زنم، بر لب او ثنا کنم ۹

بس که به ذوق بگذرد زندگیم به مهر او
بهر حیات خویشتن شب همه شب دعا کنم ۱۰

رفته و کرده نیک و بد، عمر به عشق او گذشت
شکر کنم بدانچه شد، تا پس ازین چه ها کنم ۱۱

کرده نیاز دل اثر، رام شدست با نظر
باش «نظیری » این قدر، تا به خود آشنا کنم ۱۲