هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است که در آن از وابستگی شدید و فداکاری در راه عشق سخن می‌گوید. شاعر از دنیا و مادیات دوری می‌کند و تمام توجه خود را به معشوق معطوف کرده است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند صبر، فداکاری، و دوری از غرور دنیوی دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۱۰ - ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم
تا رخ بت نپرستیم شکیبا نشویم ۱

در تماشای تو چون آینه گم گردیدیم
که ز پیدایی دیدار تو پیدا نشویم ۲

مهر بر لب چو سر کیسه ممسک زده ایم
تا سر شیشه می وانشود، وانشویم ۳

سرمه در دیده دل تا نکشد لطف حکیم
گر سراپای شود دیده که بینا نشویم ۴

برگذر بودن حسن گل و خوبی بهار
گوشمالی است که مشغول تماشا نشویم ۵

ابتلاهای عزیزان همه زآنست که ما
غره مهلت ده روزه دنیا نشویم ۶

نقش امید به صد دوزخ و دریا، شستیم
تا دگر مصدر هر عرض تمنا نشویم ۷

نرود خامه تکلیف خرد، از سر ما
تا چو سودای جنون، بی سر و بی پا نشویم ۸

قیمت خاک در آن کوی، به افلاک رسید
ما ندانیم چه نرخیم، که بالا نشویم ۹

بگذارید که در تنگ شکر، گم گردیم
کان پشیزیم که بیعانه سودا نشویم ۱۰

در محبت دل و دین باختن اول قدم است
ما «نظیری » ز تو خرسند به این ها نشویم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۹ - ما حال خویش بی سر و بی پا نوشته ایم
گوهر بعدی:شماره ۴۱۱ - گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.