هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عشق و وفاداری خود را به معشوق بیان می‌کند و اعلام می‌کند که جان، دل و دین خود را وقف خدمت و مراعات معشوق کرده است. او از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و امیدوار است که دوباره به وصال معشوق برسد. شاعر حتی اگر معشوق به او بدی کند، باز هم وفادار خواهد ماند و هر کاری که معشوق بخواهد انجام خواهد داد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌تر مانند 'صومعه' و 'خرابات' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

غزل ۲۴۲ - ای یار سر مهر و مراعات تو دارم

ای یار سر مهر و مراعات تو دارم
ای دولت دل خدمت و طاعات تو دارم ۱

طاعات و مراعات ترا فرض شناسم
جان و دل و دین وقف مراعات تو دارم ۲

حاجات تو گر هست به جان و دل و دینم
جان و دل و دین از پی حاجات تو دارم ۳

یک بار مناجات تو در وصل شنیدم
بار دگر امید مناجات تو دارم ۴

هر چند به بد قصد کنی جان و سر تو
گر هیچ به بد قصد مکافات تو دارم ۵

گر صومعهٔ خویش خرابات کنی تو
من روی همه سوی خرابات تو دارم ۶

ششدر کن و شهمات ببر جان و دل من
کاین هر دو بر ششدر و شهمات تو دارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۱ - به دردم به دردم که اندیشه دارم
گوهر بعدی:غزل ۲۴۳ - روزی که رخ خوب تو در پیش ندارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.