غزل ۲۷۶ - تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیم

تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیم
اندر صف دلسوختگان نام گرفتیم ۱

در آتش تیمار تو تا سوخته گشتیم
در کنج خرابات می خام گرفتیم ۲

از مدرسه و صومعه کردیم کناره
در میکده و مصطبه آرام گرفتیم ۳

خال و کله تو صنما دانه و دامست
ما در طلب دانه ره دام گرفتیم ۴

یک چند به آسایش وصل تو به هر وقت
از بادهٔ آسوده همی جام گرفتیم ۵

امروز چه ار صحبت ما گشت بریده
این نیز هم از صحبت ایام گرفتیم ۶