شماره ۱۰۳ - توان پرید بر اوج شرف ببال ادب

توان پرید بر اوج شرف ببال ادب
توان نشست به صدر از صف نعال ادب ۱

کنند رو به تو خلقی، اگر ادب داری
ک هست شاه و گدا عاشق جمال ادب ۲

کند به پیش سیاه و سفید حرف تو سبز
روان شود چو بجوی زبان زلال ادب ۳

شود فزون ز ادب قدر کس کمش مشمار
که حسن خلق یکی ده شود ز خال ادب ۴

تراست کوس فضیلت پر از صدا، لیکن
صدا نخیزد ازین کوس بی دوال ادب ۵

ادب طلب کن، اگر طالب کمالی تو
که نیست هیچ کمالی به از کمال ادب ۶

ادب بجوی اگر نام نیک میخواهی
که نیست مقری این بانگ جز بلال ادب ۷

ز نفس بی ادبت، عالمی در آزارند
سزاست این شتر مست را عقال ادب ۸

به طبع خلق گوارا شدن بود واعظ
ز باغ خلق نکو، میوه نهال ادب ۹