شماره ۱۲۷ - دل با توکلست، گرم کیسه بی زر است

دل با توکلست، گرم کیسه بی زر است
گر دست مفلس است، ولی دل توانگر است ۱

باشد توانگری نه همین جمع ملک و مال
بر دادن است هرکه توانا، توانگر است ۲

پاس ادب بدار، که دندان کودکان
کم عمر از گزیدن پستان مادر است ۳

چون مو سفید گشت، دگر وقت عیش نیست
آیینه در کف تو کنون به ز ساغر است ۴

با صد هنر به جامه بود خلق را نظر
لیلی نشسته، چشم تو مجنون زیور است ۵

واعظ که کرد عیب بتر دامنی مرا
دامان حشر نیز ز کردار او تراست ۶