هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، عرفان، و فداکاری در راه عشق سخن میگوید. او از مفاهیمی مانند ساغر، عاشقی، باده، و عشق الهی استفاده میکند تا احساسات عمیق خود را بیان کند. شاعر همچنین از مفاهیمی مانند فداکاری جان و دین در راه عشق و عرفان سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیدهتر مانند عشق الهی و فداکاری در راه عشق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۲۸۲ - آمد گه آنکه ساغر آریم
آمد گه آنکه ساغر آریم
آواز چو عاشقان برآریم ۱
بر پشت چمن سمن برآمد
ما روی بر آن سمنبر آریم ۲
در باغ چو بنگریم رویش
جانها به نثار بتگر آریم ۳
اندر ره عاشقی ز باده
گر از سر لاف خود برآریم ۴
با همت خود به عون دردی
از عالم عشق پر برآریم ۵
یک مر صلاح را مگر ما
در ره روش قلندر آریم ۶
چون مرکب عاشقی به معنی
اندر صف کم زنان در آریم ۷
گر جان و جهان و دین ببازیم
سرپوش زمانه در سر آریم ۸
در خاک بسیط چون سنایی
نعت فلک مدور آریم ۹
آواز چو عاشقان برآریم ۱
بر پشت چمن سمن برآمد
ما روی بر آن سمنبر آریم ۲
در باغ چو بنگریم رویش
جانها به نثار بتگر آریم ۳
اندر ره عاشقی ز باده
گر از سر لاف خود برآریم ۴
با همت خود به عون دردی
از عالم عشق پر برآریم ۵
یک مر صلاح را مگر ما
در ره روش قلندر آریم ۶
چون مرکب عاشقی به معنی
اندر صف کم زنان در آریم ۷
گر جان و جهان و دین ببازیم
سرپوش زمانه در سر آریم ۸
در خاک بسیط چون سنایی
نعت فلک مدور آریم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۱ - نه سیم نه دل نه یار داریم
گوهر بعدی:غزل ۲۸۳ - ما عاشق روی آن نگاریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
