هوش مصنوعی: این متن بیانگر عشق و شوریدگی عارفانه است. شاعر خود را عاشق عشق و عشقبازان می‌داند و از بی‌نیازی و آزادی روح خود سخن می‌گوید. او خود را منصف خرابات و عاشق کعبهٔ عشق می‌خواند و حالات مختلف عشق، از سوزش تا آرامش، را توصیف می‌کند. شاعر همچنین از رهایی از قفس دنیوی و گدازش از هوس‌ها سخن می‌گوید و در نهایت، خود را خاک بی‌نیاز و سرشار از شوق می‌داند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشق عارفانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رهایی از قفس دنیوی و گدازش از هوس‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۸۷ - گرچه از جمع بی نیازانیم

گرچه از جمع بی نیازانیم
عاشق عشق و عشقبازانیم ۱

منصف منصف خراباتیم
کعبهٔ کعبتین بازانیم ۲

گاه سوزان در آتش عشقیم
گاه از سوز رود سازانیم ۳

همچو مرغ از قفس شکسته شدیم
همچو شمع از هوس گدازانیم ۴

گر چه کبکیم در ممالک خویش
مانده در جستجوی بازانیم ۵

مرغزار وصال یافته‌ایم
چون سنایی درو گرازانیم ۶

زاهدا خیز و در نماز آویز
زان که ما خاک بی‌نیازانیم ۷

گر تو از طوع و طاعه می‌نازی
ما همیشه ز شوق نازانیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۸۶ - ما قد ترا بنده‌تر از سرو روانیم
گوهر بعدی:غزل ۲۸۸ - ما همه راه لب آن دلبر یغما زنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.