هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از عشق، عرفان و دیوانگی سخن می‌گوید. شاعر توصیه می‌کند که برای رسیدن به معشوق و حقیقت، باید از راه‌های عشق و دیوانگی گذر کرد، به خدمت دریا رفت و از شرع و علم بهره برد. همچنین، بر صدق و عشق تأکید می‌کند و از خواننده می‌خواهد که از ظواهر فریبنده دوری کند و به حقیقت بپیوندد.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند دیوانگی و عشق عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار یا نامفهوم باشد.

غزل ۲۹۷ - چون در معشوق کوبی حلقه عاشق‌وار زن

چون در معشوق کوبی حلقه عاشق‌وار زن
چون در بتخانه جویی چنگ در زنار زن ۱

مستی و دیوانگی و عاشقی را جمع کن
هر سه را بر دار کن وز کوی معنی دار زن ۲

گوهر بیضات باید خدمت دریا گزین
ور عقیق و لعل خواهی تکیه بر کهسار زن ۳

شاهراه شرع را بر آسمان علم جوی
مرکب گفتار پی کن چنگ در کردار زن ۴

چهرهٔ عذرات باید بر در وامق نشین
عشق بوذروار گیر و گام سلمان‌وار زن ۵

گر شکر بی‌زهر خواهی خار بی خرما مباش
صدق بوبکریت باید خیمه اندر غار زن ۶

مار فقر و خار جهلت گر زره یکسو نهد
سر بکوب آن مار را و آتش اندر خار زن ۷

ای سنایی چند گویی مدحت روی نکو
بس کن اکنون دست اندر رحمت جبار زن ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۹۶ - عاشقی گر خواهد از دیدار معشوقی نشان
گوهر بعدی:غزل ۲۹۸ - چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.