شماره ۳۳۴ - گردید حرص افزون، آن را که مال افزود

گردید حرص افزون، آن را که مال افزود
میگردد آب پر زور، چون میشود گل آلود ۱

در دل محبت زر، سودا فزاست در سر
روشن بود که آذر، هرگز نبوده بی دود ۲

آن را که دست احسان، کم سوده دست عوران
دست از تأسف آن، خواهد بسی بهم سود ۳

خواهی شوم مکرم، داد ودهش مکن کم
بر فرق خلق عالم، جا دارد ابر از جود ۴

راه نگاه احسان، بر حال تنگدستان
از چشم تنگ دوران، گردیده است مسدود ۵

ما راز دانه دل، در کشت این تن گل
مقصود بود حاصل، حاصل نگشت مقصود! ۶

تا بود دیده دید، فکر نبود کم دید
از بهر بود گردید، عمری که بود نابود ۷

این جان درد پرورد، صد بار امتحان کرد
به بود از دوا درد، داری چه درد بهبود؟ ۸

واعظ چه کوبکویی؟ کام از در که جویی؟
با خویشتن نگویی: جز دوست کیست موجود؟! ۹