هوش مصنوعی: این متن شعری است که از خواننده می‌خواهد تا از تعلقات دنیوی و ظواهر فریبنده دوری کند و به جای آن، به حقیقت و آزادی روحی بپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند رهایی از قید و بندهای مادی، دوری از خودپرستی، و توجه به درون و حقیقت وجودی سخن می‌گوید.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۱۳ - ای هوایی یار یک ره تو هوای یار زن

ای هوایی یار یک ره تو هوای یار زن
آتشی بفروز و اندر خرمن اغیار زن ۱

طبل از هستی خویش اندر جهان تاکی زنی
بر در هستی یکی از نیستی مسمار زن ۲

با می تلخ مغانه دامن افلاس گیر
آز را بر روی آن قرای دعوی‌دار زن ۳

زاهدان ار تکیه بر زهد و صیام خود کنند
تو چو مردان تکیه بر خمر و در خمار زن ۴

دور شو از صحبت خود بر در صورت پرست
بوسه بر خاک کف پای ز خود بیزار زن ۵

چون خوری می با حریف محرم پر درد خور
چون زنی کم با ندیم زیرک هشیار زن ۶

گر برون هفت چرخ و چار طبع‌ست این سخن
بارگاهش هم برون از هفت و هشت و چار زن ۷

تا تو اندر بند طبع و دهر و چرخ و کوکبی
کی بود جایز که گویی دم قلندوار زن ۸

قیل و قال و دانش و تیمار پندار رهند
خاک بر چشم همه تیمارهٔ پندار زن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۱۲ - ای برادر در ره معنی قدم هشیار زن
گوهر بعدی:غزل ۳۱۴ - گر رهی خواهی زدن بر پردهٔ عشاق زن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.