هوش مصنوعی:
این متن به خودانتقادی و نقد رفتارهای نادرست انسانها نسبت به یکدیگر میپردازد. شاعر بیان میکند که بدبینی و بدخواهی ما نسبت به خودمان و دیگران، راه را ناامن میکند و ما خودمان مانع پیشرفت و رستگاری خود هستیم. همچنین، اشاره میکند که در میان دوستان و همراهان، از رفتارهای ناپسند خود شرمندهایم.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیهوتحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۴۹۶ - ما ز نادانی، ز بس بدبین و بدخواه خودیم
ما ز نادانی، ز بس بدبین و بدخواه خودیم
راه ناامن است، تا جایی که همراه خودیم ۱
رهزنی ما را نباشد، چون خودی در راه دوست
در طریق بندگی القصه خود چاه خودیم ۲
هرکجا افتاد کاهی قد بیاری کرد راست
در میان همدمان شرمنده کاه خودیم ۳
راه ناامن است، تا جایی که همراه خودیم ۱
رهزنی ما را نباشد، چون خودی در راه دوست
در طریق بندگی القصه خود چاه خودیم ۲
هرکجا افتاد کاهی قد بیاری کرد راست
در میان همدمان شرمنده کاه خودیم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۵ - بی رهنما، براه طلب پا گذاشتیم
گوهر بعدی:شماره ۴۹۷ - از بزرگان وحشی و، با خاکساران همدمیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
