شماره ۵۷۳ - سرکش سمند دولت، پر نیست اعتباری

سرکش سمند دولت، پر نیست اعتباری
هر روز زیر را نیست، چون استر مکاری ۱

بی پیر عقل، دولت راه و روش چه داند؟
این توسن حرون را، باید سوار کاری! ۲

در پاس خلق، سوزد تا صبح مغز جان را
از شمع باید آموخت، آیین تاجداری ۳

باید براه بردن، خود کار دولت خود
آیین ملک راندن، ماند به نی سواری ۴

بر دولت جهان چند چون سبزه سر فرازی؟
بر فرق چتر شاهیت، چون ابر نوبهاری! ۵

ای عاشق اعتباران، باور چرا ندارید؟
بی اعتباری عمر، حرفیست اعتباری! ۶

دوران عشرت ما، ایام کودکی بود
طی گشت منزل عیش، در وقت نی سواری ۷

با حسن خلق، خلقی بتوان ذلیل خود کرد
خصم است زیر بارم، از یمن برد باری ۸

ناگاه مرگ کرد، چون شعله گشت سرکش
عمر دراز یابد؛ اخگر ز خاکساری ۹

ای روزگار، فرداست نبود اثر ز واعظ
میدار این غزل را، از وی بیادگاری ۱۰