شماره ۶۳۴ - با لاف عقل، بازی دنیا چه خورده یی؟

با لاف عقل، بازی دنیا چه خورده یی؟
از هیچ و پوچ این همه بر خود سپرده یی ۱

خوش آیدت حلاوت عیش جهان به کام
حق هست با تو، زهر تأسف نخورده یی! ۲

از باد یاد مرگ نلرزی چو برگ بید
از بس چو ریشه پای درین گل فشرده یی ۳

تا چند مرده نفس نفس پر فسون
امروز زنده باش که فرداست مرده یی! ۴

اهل زمانه عاشق ارباب ثروتمند
معشوق بلبل است گل از بهر خرده یی ۵

گلها شدند شعله ور از دامن سحر
ای آه آتشین، تو چه در دل فسرده یی؟! ۶

هر برگ گل رسد به نوایی ز خوان صبح
ای دل تو هم بگیر نصیبی، چه مرده یی؟! ۷

هر عضو من رود برهی از هجوم ضعف
چون خشت و چوب خانه سیلاب برده یی ۸

در پیری آید از نفسم بوی رفتگی
مانند دود شمع سحرگاه مرده یی ۹

خواهی کشید رخت بسر منزل نجات
واعظ بجرم خویش اگر راه برده یی ۱۰