غزل ۳۴۷ - ای شکسته رونق بازار جان بازار تو

ای شکسته رونق بازار جان بازار تو
عالمی دلسوخته از خامی گفتار تو ۱

توشه هر روزی مرا از گوشهٔ انده نهد
گوشهٔ شبپوش تو بر طرهٔ طرار تو ۲

خوبی خوبان عالم گر بسنجی بی‌غلط
صد یکی زان هیچ پیش کفهٔ معیار تو ۳

عشق تو مرغی‌ست کو را این خطابست از خرد
ای دو عالم گشته عاجز در سر منقار تو ۴

حلقه بودن شرط باشد بر در هستی خود
هر که در دیوار دارد روی از آزار تو ۵

نیست منزل صبر را یک لحظه پیش من چنانک
نیست قیمت شرم را یک ذره در بازار تو ۶

زین گذشتست ای صنم در عشقبازی کار من
زان گذشتست ای پسر در شوخ چشمی کار تو ۷

ترس من در عذر تو افزون بود از جنگ از آنک
نفی استغفار باشد عین استغفار تو ۸

ایمنی از چشم بد زان کز صفا بینندگان
جز که شکل خود نمی‌بینند در رخسار تو ۹

فارغی از بند پرده چون همی دانی که نیست
هیچ پرده پیش دیدار تو چون دیدار تو ۱۰