غزل ۳۶۰ - تا بدیدم زلف عنبرسای تو

تا بدیدم زلف عنبرسای تو
وان خجسته طلعت زیبای تو ۱

جان‌و دل نزدت فرستادم نخست
آمدم بی‌جان و دل در وای تو ۲

بی دل و بی‌جان ندارد قیمتی
بنگر این بی‌قیمت اندر جای تو ۳

آستین پر خون و دیده پر سرشگ
چشم خیره در رخ زیبای تو ۴

مشک و عنبر بارد اندر کل کون
چون فشانی زلفک رعنای تو ۵

من نیارم دید در باغ طرب
سرو از رشک قد و بالای تو ۶

من نیارم دیدن اندر تیره شب
مه ز رشک روی روح افزای تو ۷

چون برون آیم ز زندان فراق
تا نیارندم خط و طغرای تو ۸

پس بجویم من ترا و عاقبت
کشته گردم آخر اندر پای تو ۹