هوش مصنوعی:
شاعر در این متن خود را فردی ارزشمند و برتر از دیگران میداند که از آسمان گریخته و در زمین ساکن شده است. او خود را همچون گوهری تابیده در چرخ فلک و طبیعتی معطر توصیف میکند. شاعر با اشاره به آبروی خود که برای کسب جایگاه بالاتر ریخته شده، بیان میکند که برای خدمت به آزادگان با همه مردم به خوبی ارتباط برقرار کرده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۶۹ - من نه ارزیزم ز کان انگیخته
من نه ارزیزم ز کان انگیخته
من عزیزم از فلک بگریخته ۱
چرخ در بالام گوهر تافته
طبع در پهنام عنبر بیخته ۲
آسمان رنگم ولیک از روی شکل
آفتابی از هلال آویخته ۳
از برای کسب آب روی خویش
آبروی خود به عمدا ریخته ۴
از برای خدمت آزادگان
با همه کس همچو آب آمیخته ۵
من عزیزم از فلک بگریخته ۱
چرخ در بالام گوهر تافته
طبع در پهنام عنبر بیخته ۲
آسمان رنگم ولیک از روی شکل
آفتابی از هلال آویخته ۳
از برای کسب آب روی خویش
آبروی خود به عمدا ریخته ۴
از برای خدمت آزادگان
با همه کس همچو آب آمیخته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۸ - ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته
گوهر بعدی:غزل ۳۷۰ - ای نقاب از روی ماه آویخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
