غزل ۳۹۴ - بتا پای این ره نداری چه پویی

بتا پای این ره نداری چه پویی
دلا جان آن بت ندانی چه گویی ۱

ازین رهروان مخالف چه چاره
که بر لافگاه سر چار سویی ۲

اگر عاشقی کفر و ایمان یکی دان
که در عقل رعناست این تندخویی ۳

تو جانی و انگاشتی که شخصی
تو آبی و پنداشتستی سبویی ۴

همه چیز را تا نجویی نیابی
جز این دوست را تا نیابی نجویی ۵

یقین دان که تو او نباشی ولیکن
چو تو در میانه نباشی تو اویی ۶