هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و توصیف زیبایی و فضایل معشوق خود میپردازد. او معشوق را به عنوان منبع آرامش، نور چشم و زندگی خود توصیف میکند و از زیبایی و لطافت او سخن میگوید. شاعر همچنین اشاره میکند که معشوق او به حدی زیباست که باعث حسادت دیگر زیبارویان جهان میشود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۳۹۶ - ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی
ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی
جان را به دو شکر ز غم هجر نباتی ۱
آرایش دینی تو و آسایش جانی
انس دل و نور بصر و عین حیاتی ۲
از خوبی خود غیرت خوبان جهانی
وز حسن و ملاحت صنم حور صفاتی ۳
از لطف در الفاظ بشر تحفهٔ وحیی
وز حسن در انفاس ملک وصف صلاتی ۴
اوصاف جمال تو همه کس بنداند
زیرا که تو توقیع رفیعالدرجاتی ۵
لولاک لما کنت امینی به حیاتی
والعیش یهنی بک اذانت ثناتی ۶
جان را به دو شکر ز غم هجر نباتی ۱
آرایش دینی تو و آسایش جانی
انس دل و نور بصر و عین حیاتی ۲
از خوبی خود غیرت خوبان جهانی
وز حسن و ملاحت صنم حور صفاتی ۳
از لطف در الفاظ بشر تحفهٔ وحیی
وز حسن در انفاس ملک وصف صلاتی ۴
اوصاف جمال تو همه کس بنداند
زیرا که تو توقیع رفیعالدرجاتی ۵
لولاک لما کنت امینی به حیاتی
والعیش یهنی بک اذانت ثناتی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۵ - کودکی داشتم خراباتی
گوهر بعدی:غزل ۳۹۷ - غالیه بر عاج برآمیختی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.