خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سنایی، بیانگر درد و رنج عاشقی است که از هجران و بی‌توجهی معشوق رنج می‌برد. شاعر از عشق عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید و از این که معشوق او را نادیده می‌گیرد و به دیگران توجه می‌کند، شکایت می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که به او رحم کند و او را از این درد و رنج نجات دهد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید و درد عشق ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

دلم بردی و جان بر کار داری
تو خود جای دگر بازار داری

نباشد عاشقت هرگز چو من کس
اگر چه عاشق بسیار داری

ز رنج غیرتت بیمار باشم
چو تو با دیگران دیدار داری

عزیزت خوانم ای جان جهانم
از آنست کین چنینم خوار داری

کسی کو عاشق روی تو باشد
سزد او را نزار و زار داری

دو چشمم هر شبی تا بامدادان
ز هجر خویشتن بیدار داری

شدم مهجور و رنجور تو زیراک
تو خوی عالم غدار داری

تو را دارم عزیز ای ماه چون گل
چرا بی‌قیمتم چون خار داری

نگر تا کی مرا از داغ هجران
لبی خشک و دلی پر نار داری

تو خود تنها جهان را می‌بسوزی
چرا بر خود بلا را یار داری

بکن رحمی بدین عاشق اگر هیچ
امید رحمت جبار داری

سنایی را چنان باید کزین پس
ز وصل خویش برخوردار داری

«سنایی غزنوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir