هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند و از ویژگیهای ظاهری و رفتاری او تعریف میکند. شاعر از زیبایی چهره، جذابیت و مهارتهای معشوق در شطرنج و اجتماع سخن میگوید و به طنز به گناهان او اشاره میکند.
رده سنی:
15+
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و توصیفات ظاهری است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از طنز و اشاره به گناهان ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
غزل ۴۱۱ - ای آنکه رخ چو ماه داری
ای آنکه رخ چو ماه داری
رخسارهٔ من چو کاه داری ۱
آیین دل سمنبران را
بر سیم ز سیب جاه داری ۲
بر عرصهٔ شطرنج خوبی
از لطف هزار شاه داری ۳
در مجمع خیل خوبرویان
چون یوسف پیشگاه داری ۴
هر لحظه رهی دگر نمایی
برگوی که چند راه داری ۵
در شوخی دست برد خواهی
کز خوبی دستگاه داری ۶
گر قتل سناییت گناهست
دانم که بسی گناه داری ۷
رخسارهٔ من چو کاه داری ۱
آیین دل سمنبران را
بر سیم ز سیب جاه داری ۲
بر عرصهٔ شطرنج خوبی
از لطف هزار شاه داری ۳
در مجمع خیل خوبرویان
چون یوسف پیشگاه داری ۴
هر لحظه رهی دگر نمایی
برگوی که چند راه داری ۵
در شوخی دست برد خواهی
کز خوبی دستگاه داری ۶
گر قتل سناییت گناهست
دانم که بسی گناه داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۰ - روی چو ماه داری زلف سیاه داری
گوهر بعدی:غزل ۴۱۲ - انصاف بده که نیک یاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
