هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند آزادگی، سودایی، تیغ عدالت، و عشق الهی سخن می‌گوید. او از خواننده می‌خواهد که به جای ظواهر دنیوی، به ارزش‌های معنوی و اخلاقی توجه کند و از ظلم و ستم دوری جوید. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند تواضع، پاکبازی، و دوری از طمع اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا به درستی درک شود.

غزل ۴۲۷ - گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی

گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی
شور در میراث خواران بنی آدم زنی ۱

بارنامهٔ بی‌نیازی برگشایی تا به کی
آتش اندر بار مایهٔ کعبه و زمزم زنی ۲

صدهزاران جان متواری در آری زیر زلف
چون به دو کوکب کمند حلقه‌ها را خم زنی ۳

بر سر آزادگان نه تاج گر گوهر نهی
بر سر سوداییان زن تیغ گر محکم زنی ۴

تیغ خویش از خون هر تر دامنی رنگین مکن
تو چو رستم پیشه‌ای آن به که بر رستم زنی ۵

در خرابات نهاد خود بر آسودست خلق
غمزه بر هم زن یکی تا خلق را بر هم زنی ۶

پاکبازان جهان چون سوختهٔ نفس تواند
خام طمعی باشد ار با خام دستان دم زنی ۷

ما به امیدی هدف کردیم جان چون دیگران
تا چو تیر غمزه سازی بر سنایی هم زنی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۲۶ - تو آفت عقل و جان و دینی
گوهر بعدی:غزل ۴۲۸ - دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.