هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد و از عشق و دلدادگی خود به او سخن می‌گوید. او از غم و اندوهی که به دلیل هجران معشوق بر او وارد شده است، شکایت می‌کند و از زیبایی‌های ظاهری و اخلاقی معشوق مانند چابکی، وفاداری و جمال او یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.

غزل ۴۲۸ - دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی

دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی
شگرفی چابکی چستی وفاداری به آیینی ۱

جهانسوزی دل افروزی که دارد از پی فتنه
ز شکر بر قمر میمی ز سنبل بر سمن سینی ۲

به نزد زلف چون مشکش نباشد مشک را قدری
به پیش روی چون ماهش ندارد ماه تمکینی ۳

غم و اندوه جان من جمال و زیب روی او
ز من برخاست فرهادی ازو برخاست شیرینی ۴

نهد هر لحظه از هجران مرا بر جان و دل داغی
زند از غمزه هر ساعت مرا بر سینه زوبینی ۵

بناز آرد اگر گویم بزاری آن نگارین را
بخور زنهار بر جانم مکن بیداد چندینی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۲۷ - گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی
گوهر بعدی:غزل ۴۲۹ - الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.