قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ - در تعلیم طی طریق معرفت

همچو مردان یک قدم در راه دین باید نهاد
دیده بر خط «هدی للمتقین» باید نهاد ۱

چون ز راه گلبن «توبوا الی‌الله» آمدی
پای بر فرق «اتینا تائعین» باید نهاد ۲

چون خر دجال نفست شد اسیر حرص و آز
بعد ازین بر مرکب تقویت زین باید نهاد ۳

توبه‌ات روح‌الامین دان نفس شارستان لوط
در مثل شبه حقیقتها چنین باید نهاد ۴

هفت شارستان لوطست نفس تو وقت سخن
همچو مردان بر پر روح‌الامین باید نهاد ۵

آب اول داد باید بوستان را روز و شب
وانگهی دل در جمال یاسمین باید نهاد ۶

نفس فرعونست و دین موسی و توبه چون عصا
رخ به سوی جنگ فرعون لعین باید نهاد ۷

گر عصای توبه فرعون لعین را بشکند
شکر آنرا دیده بر روی زمین باید نهاد ۸

گر تو خواهی نفس خود را مستمند خود کنی
در کند عشق «بسم الله» کمین باید نهاد ۹

دفتر عصیان خود را سوخت خواهی گر همی
دفتر عشق بتی در آستین باید نهاد ۱۰

خواجه پندارد که اندر راه دین مر طبع را
با کباب چرب و با لحم سمین باید نهاد ۱۱

نی غلط کردی که اندر طاعت حق دینت را
با لباس ژنده و نان جوین باید نهاد ۱۲

نی ترا طبع تو می‌گوید که: گوش هوش را
با نوای مطرب و صوت حزین باید نهاد ۱۳

آن تنی کش خوب پروردی به دوزخ در همی
در دهان اژدهای آتشین باید نهاد ۱۴

جای گر حور و حریرت باید اندر تار شب
از دو چشم خویشتن در ثمین باید نهاد ۱۵

گر تو خواهی ظاهر و باطنت گردد همچو تیر
در سحرگه دیده را بر روی طین باید نهاد ۱۶

از خبیثات و خبیثین گر بپرهیزی همی
روی را بر طیبات و طیبین باید نهاد ۱۷

سر بسم‌الله اگر خواهی که گردد ظاهرت
چون سنایی اول القاب سین باید نهاد ۱۸