هوش مصنوعی: شاعر در این متن از ناامیدی و آرزوی رهایی از محدودیت‌های وجودی سخن می‌گوید. او امیدوار است که با یافتن راهی به سوی عدم، از زندان وجود رها شود.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم فلسفی و وجودی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا باعث سردرگمی آن‌ها شود.

رباعی ۱۶۵ - بر شاخ امید اگر بری یافتمی

بر شاخ امید اگر بری یافتمی
هم رشته خویش را سری یافتمی ۱

تا چند ز تنگنای زندان وجود
ای کاش سوی عدم دری یافتمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۸۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۶۴ - بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۶ - برگیر پیاله و سبو، ای دلجوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.