شماره ۲۴ - به چنگ اگر کنم آن گیسوان پر خم را

به چنگ اگر کنم آن گیسوان پر خم را
خطی به سر کشم این روزگار درهم را ۱

نداده عشق چنان عادتم به غم که دگر
عوض کنم به دو صد عید یک محرم را ۲

هر آنکه حسن ترا آن نشاط و ناز افزود
قرین عشق من آورد مرگ و ماتم را ۳

به خلوت دل و جان جای دادمش همه عمر
مرا رواست که منت به سر نهم غم را ۴

به تیر اولم افکندی باز علاج و خوشم
که منتی نبرد زخمی تو مرهم را ۵

سری نماند که گردن بدین کمند نداد
علاقه هاست به زلف توجان آدم را ۶

بدین جمال جهان آفرین چه منت هاست
که از وجود تو بر سر نهاد عالم را ۷

یکی است زان لب نوشین دعا و دشنامم
حلاوت شکرت نبرد تلخی سم را ۸

وصالت ار به جهنم، فراقت ار به بهشت
به آن بهشت عوض ندهم این جهنم را ۹

صفایی آن دل خونین و چشم گریان بود
که دادت این لب خندان و جان خرم را ۱۰