شماره ۲۵ - اگر بهم زنم از گریه چشم پر نم را

اگر بهم زنم از گریه چشم پر نم را
به سیل اشک دهم دودمان آدم را ۱

چنین که آتش عشقم به سینه شعله کشید
بسوزم از تف جان هر نفس جهنم را ۲

زمام و لشکری را به دست غمزه مسپار
به پای در فکن از یک نگه دو عالم را ۳

ز آشیان مپران صد هزار طایر دل
بهم مزن دگر آن زلفکان پر خم را ۴

جراحت تو به دل مرهم است و منت نیز
ز زخم تیغ تو بر گردن است مرهم را ۵

مرا به خاتمه آورده عشق بازی ختم
بتی که زیور از انگشت اوست خاتم را ۶

ز حسن یار چو هردم خبر به ساحت دل
به مژده عشق ویم داد عالمی غم را ۷

دو زلف در هم یار ار یکی به چنگ کنم
کنم شمار غم این روزگار درهم را ۸

همان دلیل گناهش گواه عصمت اوست
چه غم ز سرزنش مردم است مریم را ۹

سرت به پای نگار است و جان برای نثار
صفایی این همه تأخیر چیست یکدم را ۱۰