شماره ۶۲ - قتل عشاق نه از عارض او بیداد است

قتل عشاق نه از عارض او بیداد است
که در آیین وفا کشتن عارض داد است ۱

کرد صیدم به نگاهی و نیامد به سرم
ناله ی من از این ناوک از آن صیاد است ۲

از چه روی آه مرا قوت تأثیر نبود
گرنه آهن دل او سخت تر از پولاد است ۳

پی خون ریزی مردم نگر آن چشم و مژه
که دو صد نیش فزون درکف یک فصاد است ۴

تیغ ابروی و سپاه مژه و چنبر زلف
وادی دل وای که یک کشته و صد جلاد است ۵

ریخت او شیر به جوی از پی شیرین من خون
فرق ها از من دل شیفته تا فرهاد است ۶

غمم آن است که نایی به مزارم پس مرگ
ورنه دل با تعب هجر به مردن شاد است ۷

جاودان بسته زنجیر ندم خواهد ماند
بنده ای نه که دل از بند طلب آزاد است ۸

حال یوسف نتوان گفت صفایی برآن
که حدیث غم یعقوب به گوشش باد است ۹