شماره ۶۳ - مرا بس شکرها از کردگار است

مرا بس شکرها از کردگار است
که یارم در بر و غم بر کنار است ۱

اگر سنگ از فلک بارد چه تشویش
حضور دلبرم رویین حصار است ۲

به پای دوست نبود جز تو در دست
بپای ای جان که هنگام نثار است ۳

جهان ماند به جانان زنده جاوید
چو او باشد مرا با جان چه کار است ۴

دلارامی که قهرش بی دوام است
گل اندامی که لطفش پایدار است ۵

نه نایی از گزندش ناله پرواز
نه چشمی از جفایش اشکبار است ۶

ز پایش سر برآوردم کم اکنون
سراپا زین تغابن شرمسار است ۷

به بوی وصل خرسندم ولی باز
دل از سودای مرگم زیر بار است ۸

ترا این مایه با ما فرط الطاف
ز فر رحمت پروردگار است ۹

خدایی را ثنا باید صفایی
که با چندین گناهت بردبار است ۱۰