شماره ۶۴ - مرا چون تو یاری غم گسار است

مرا چون تو یاری غم گسار است
به غم شادم ور افزون از شمار است ۱

الا ای گلستان اهل معنی
که گل های تو با آسیب خار است ۲

به جام از شیر و شهدم گر شرابی است
به کامم دور از آن لب زهر مار است ۳

به کوثر از آن دهانم دعوت از چیست
نپندارم که چونان خوش گوار است ۴

مرا با این لب از تسنیم ننگ است
مرا با این رخ از فردوس عار است ۵

به لب شرم رخ مرجان و یاقوت
به رخ رشک دل نارنگ و نار است ۶

بداهت های آن نوشین دهن بین
که با چندین ملاحت شهد بار است ۷

نعیم جنت ار باور نداری
ندیدش دیدم اینک بزم یار است ۸

کز آسایش نعیم اندر نعیم است
و ز آرایش بهار اندر بهار است ۹

صفایی بی وفایی های خوبان
گناه از بخت ما نز روزگار است ۱۰