شماره ۸۱ - روشن شب عالمی ز ماه است

روشن شب عالمی ز ماه است
و ز مهر تو روز من سیاه است ۱

در راه تو دین و دل فکندیم
برخاک چه جای مال و جاه است ۲

از ما همه جان و سر فشاندن
و ز جانب دوست یک نگاه است ۳

از فتنه ی فوج غمزه دل را
در سایه ی زلف او پناه است ۴

چون دست به فرق ما نسودی
بگذار قدم که خاک راه است ۵

دل جویی عاشقان مسکین
در کیش شما مگر گناه است ۶

با سرو و مه آن عذار و قد را
تشبیه کمال اشتباه است ۷

نه مه را کس به برقبا دید
نه سروی را به سر کلاه است ۸

از دیر سخن مران صفایی
با شیخ که ز اهل خانقاه است ۹