شماره ۱۲۶ - با غم عشق تو مرا کار باد

با غم عشق تو مرا کار باد
و ز همه کاری دگر انکار باد ۱

هر که ز قید دو جهان باز رست
در خم زلف تو گرفتار باد ۲

دل که طبیبی چو تو دارد به سر
همدم آنجا دوی بیمار باد ۳

بر فلک از فخر فرازم کله
فرقم اگر فرش ره یار باد ۴

جان و تن ار سهل براو نشمری
کار دو کیهان به تو دشوار باد ۵

کعبه نهد جبهه به پا گر سرم
خاک در خانهٔ خمار باد ۶

خوار ترا هر که نخواهد عزیز
با همه عزت بر ما خوار باد ۷

جز رخ و زلفت کنم ار آرزو
مار بود گنج و گلم خار باد ۸

سهل شمارم که وفایت کم است
صبر من از جور تو بسیار باد ۹

ریختی خون صفایی به خاک
از دم تیغ تو سزاوار باد ۱۰