شماره ۱۳۸ - آن پیر نه دل که جان ندارد

آن پیر نه دل که جان ندارد
تا مهر بتی جوان ندارد ۱

عیش گل و بلبلش همایون
آن باغ که باغبان ندارد ۲

در دام تو مرغ دل ز شادی
اندیشه ی آشیان ندارد ۳

ز ابرو فکنی سهام سفاک
بی چله کس این کمان ندارد ۴

چشمت نخورد نظر که یکدل
از فتنه ی او امان ندارد ۵

ما کشتی خود سبک نراندیم
یا بحر غمت کران ندارد ۶

عشقت همه خورد خون عشاق
این گله مگر شبان ندارد ۷

کس را نرسد به دامنت دست
تا جامه ی جان دران ندارد ۸

مسکین چه کند اگر صفایی
گاهی ز غمت فغان ندارد ۹