شماره ۱۶۸ - جانم از سینه به حسرت چوگلوگیر آمد

جانم از سینه به حسرت چوگلوگیر آمد
یار آمد به سرم زود ولی دیر آمد ۱

تا خورد خون مرا فاش از آن ابروی و چشم
ترک مست نگهش دست به شمشیر آمد ۲

تا کرا بستهٔ گیسوی و سرین خواسته باز
بی جهت نیست که باکنده و زنجیر آمد ۳

گر ندارد سر بوس کف پای تو چو ما
پس چرا طره ات از دوش سرازیر آمد ۴

قوت آمدنم در پیت از ضعف نبود
ورنه از زلف دراز تو چه تقصیر آمد ۵

دوش در واقعه ترکی به دو تیغم خون ریخت
خوابم امروز ز ابروی تو تعبیر آمد ۶

کاری از پیش نبرد اشک سحرگاه مرا
اینک ای ناله ترا نوبت شبگیر آمد ۷

از پی دوست صفایی دل و جان دادم باز
پیش عشاق مرا مایهٔ تشویر آمد ۸