شماره ۱۷۰ - ای گرفتار به سودای تو آزادی چند

ای گرفتار به سودای تو آزادی چند
متعلق به غمت خاطر ناشادی چند ۱

جز دل من که اسیر خم آن کاکل و زلف
نشنیده است کسی صیدی و صیادی چند ۲

زان دو لب نیست ما کام که ازشاه وگدا
هست شیرین ترا خسرو و فرهادی چند ۳

داشتم چشم رهایی ز صف غمزه و لیک
نیم کشتی نرهد ازکف جلادی چند ۴

ریزدم خون دل از دیده به نوک مژگان
کس کجا دیده روا یک رگ و فصادی چند ۵

خالت از طره و چشم و ذقن آموخت وفا
بود شاگرد ترا صنعت استادی چند ۶

موجب قتل من آید مگر این، ورنه مرا
رستن از قید محال است به فریادی چند ۷

وقت جان بازیم از سر مرو ای دوست که باز
رستم از تیغ تو مشتاق به امدادی چند ۸

راه مقصود صفایی ز حرم گم شده و دیر
دارد از پیر مغان دیدهٔ ارشادی چند ۹