شماره ۱۷۱ - هر که زین دور میسر شودش کامی چند

هر که زین دور میسر شودش کامی چند
بایدش خورد هم از خون جگرجامی چند ۱

بلبلی در چمن آسوده دمی چند بخواند
کش فراسوده نشد بال و پر از دامی چند ۲

که صباحی دو گذشتش به تمنای نشاط
که بر او در غم و تشویش زند شامی چند ۳

تا گروهی زیدآزرده دل از خار جفا
چرخ از خاک بر انگیخت گلندامی چند ۴

هرکه آزار دلی را به ستم سهمی راند
باش کوکردنش آماده صمصامی چند ۵

محض قطع امل از عهد ازل این شده حکم
که قتیل از پی قاتل نرودگامی چند ۶

حسن دارند بهترکان که ز سر پنجه ی ناز
بردرد پرده ی پرهیز نکونامی چند ۷

طایف کوی تو محرم نه ز دنیا هیهات
بست اول قدم از آخرت احرامی چند ۸

از گریبان تو تا سر نزدی آتش حسن
کی شدی پخته به سودای غمت خامی چند ۹

گو بخور خاک و به خون غلت صفایی همه عمر
تات روزی بنوازند به اکرامی چند ۱۰