شماره ۱۷۲ - باده از خم به قدح ریز که با جامی چند

باده از خم به قدح ریز که با جامی چند
غالب آن است که حاصل نکنی کامی چند ۱

چیست تا حاصلت از صحبت صوفی و فقیه
بر کن ای خواجه دل ازپخته خور خامی چند ۲

هیچ کس ننگ ز رسواییت ای عشق نداشت
بلکه معروف شد از فضل توگمنامی چند ۳

درجهان بیش و کم این بوالعجبیها که شنید
جز رخ و زلف تو یک صبح و در او شامی چند ۴

عجب از طره و خالت که کنی ای همه صید
وین عجب ترکه به یک دانه نهی دامی چند ۵

عضو عضو تو مرا بند هوس بست به پای
چکنم یک دل و سودای دلا را می چند ۶

باهمه سوختگی ز آتش عشق و غم دوست
هان صفایی نشدی پخته چرا خامی چند ۷